Ewangelia według św. Łukasza 1,1-4; 4,14-21

Wielu już starało się ułożyć opowiadanie o zdarzeniach, które się dokonały pośród nas, tak jak je przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami słowa. Postanowiłem więc i ja zbadać dokładnie wszystko od pierwszych chwil i opisać ci po kolei, dostojny Teofilu, abyś się mógł przekonać o całkowitej pewności nauk, których ci udzielono.

W owym czasie:
Jezus powrócił w mocy Ducha do Galilei, a wieść o Nim rozeszła się po całej okolicy. On zaś nauczał w ich synagogach, wysławiany przez wszystkich.
Przyszedł również do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać. Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę natrafił na miejsce, gdzie było napisane: „Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnych, abym obwoływał rok łaski od Pana".
Zwinąwszy księgę oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Nim utkwione. Począł więc mówić do nich: „Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli".

Kocha się tylko tego, kogo się zna. Dlatego wielu chrześcijan codziennie poświęca czas na czytanie i rozważanie Ewangelii, które prowadzi nas do poznania Jezusa Chrystusa. Uczy nas widzieć Go tak, jak widzieli Go Apostołowie, obserwować Jego reakcje, sposób zachowania, słuchać Jego słów zawsze pełnych mądrości i władzy. Ukazuje nam Jego współczucie w obliczu nieszczęść, kiedy indziej zaś Jego święty gniew, wyrozumiałość dla grzeszników, stanowczość wobec faryzeuszy fałszujących religię, nieskończoną cierpliwość wobec uczniów, którzy często nie rozumieją znaczenia Jego słów...Trudno będzie nam kochać Chrystusa i poznawać Jego prawdę, jeżeli nie będziemy często słuchać Słowa Bożego, jeżeli nie będziemy codziennie uważnie czytać Ewangelii świętej. Lektura ta jest pokarmem dla naszej pobożności. Wszyscy podczas naszego ziemskiego pielgrzymowania mamy obowiązek dogłębnego poznania nauczania Chrystusa. Nigdy nie możemy uznać swojej formacji za wystarczającą, nigdy też nie powinniśmy zadowalać się zdobytym już poznaniem Jezusa i Jego nauczania. Miłość domaga się coraz głębszego poznania ukochanej osoby. Jeżeli lekarz, architekt, lub adwokat chce być kompetentny w swoim zawodzie nie zadowala się ukończeniem studiów, lecz uczy się na przestrzenia całego swojego życia. To samo dotyczy chrześcijanina. Chrześcijanin powinien dobrze znać argumenty, które pomogłyby mu odpierać ataki nieprzyjaciół wiary i umieć przedstawić je w atrakcyjnej formie (niczego nie zyskuje się przez zapalczywość, zbędne spory czy złość), w sposób jasny (bez owijania w bawełnę tam, gdzie trzeba mówić wprost) oraz ścisły (bez cienia wątpliwości i wahań). Jeśli będziemy wytrwali, jeżeli będziemy starali się o te środki, które zapewnią nam dobrą formację doktrynalna (lektura duchowa, rekolekcje, kręgi studyjne, rozmowy formacyjne, kierownictwo duchowe...), osiągniemy - nie zdając sobie nawet z tego sprawy - wielkie bogactwo duchowe, które stopniowo będzie znajdować odbicie w naszym codziennym życiu.

Komentarze (0)

Pokaz/Ukryj komentarze

Pokaz/Ukryj formularz komentarzy

Napisz komentarz

Twoje Imię

Twój Email

Twoja strona WWW

Tytuł Twojego komentarza

Twój komentarz

mniejszy | większy

Subskrybuj via email (Tylko dla zarejestrowanych użytkowników)

Przeczytałem i zgadzam się: Zasady użytkowania.

Dodaj Komentarz